یکشنبه ۵ مهر ۱۴۰۵ - ۱۶:۴۸

نویسنده «کارآگاه علوی ۳»:

بیشتر «وقایع جنایی معروف» در دوران خودشان مطرح نشده و بعدها منتشر شده/ باید به نحوی «داستان» را جلو برد که هم «مخاطب» نتواند «داستان» را حدس بزند هم اینکه خودش را عقب‌تر از «کارآگاه» نبیند

سریال «کارآگاه علوی»

سینماپرس: نویسنده سریال «کارآگاه علوی ۳» نکاتی را از حیث رعایت نگارش فیلمنامه و ایجاد تعلیق بیشتر برای همراه کردن مخاطب در تمام ژانرها بخصوص پلیسی - جنایی شرح داد.

به گزارش سینماپرس، حسن هدایت، نویسنده فصل سوم سریال «کارآگاه علوی» در پاسخ به این سوال که چه مولفه‌هایی سبب ایجاد تعلیق و معمای بیشتر در فیلمنامه‌های ژانر پلیسی - جنایی می‌شود؛ به نحوی که مخاطب جلوتر از داستان به سرنخ‌های فیلمنامه پی نبرد، گفت: تعلیق در فیلمنامه جزو اصول داستان‌نویسی است و ربطی به کارهای پلیسی ندارد. شما در هر داستانی از عاطفی و عاشقانه گرفته تا اجتماعی اگر عنصر تعلیق نداشته باشید، نمی‌توانید تماشاگر با خود همراه کنید. باید همیشه عنصری برای کنجکاوی مخاطب وجود داشته باشد، تا اثر را دنبال کند.

هدایت به ضرورت ایجاد تعلیق قوی در سریال‌های با ژانر پلیسی اشاره کرد و افزود: در سریال‌های پلیسی، جنایی، دلهره‌آور و... باید تعلیق‌ها قوی‌تر باشد. یعنی مخاطب همراه با کارآگاه گام به گام جلو برود، کنجکاو بشود، حدس‌های مختلف بزند و از لحاظ ذهنی درگیر شود، تا بفهمد قضیه چیست و آن را دنبال کند. اگر یک کار پلیسی نتواند این تعلیق را به طور محکم ایجاد کند، مخاطب از کارآگاه یک گام جلو می‌افتد. در نتیجه، علاقه‌اش برای پیگیری اثر کم می‌شود. یک دلیل بخاطر اینکه زودتر از موعد نتیجه را حدس زده است. دوم اینکه علاقه‌اش به کارآگاه کم می‌شود؛ چون با خودش می‌گوید حتماً این کارآگاه بی‌هوش است، که منِ مخاطب از او جلو زده‌ام!

وی با بیان اینکه فیلمنامه‌نویسان ژانر پلیسی همیشه باید یک گام از مخاطب جلو باشند، افزود: اگر مخاطب از کارهای او جلو بزند، کارها بی‌رمق از آب در می‌آید. من همیشه در کارهای پلیسی به ویژه معمایی مبنا را بر این می‌گذارم که مخاطب نتواند تا حد امکان حدس صحیح بزند؛ یعنی به گونه‌ای حدس‌های او را نقش بر آب می‌کنم. بعضی مخاطبان نیز هستند که خیلی باهوش‌اند و از این جنس فیلم‌ها زیاد دیده‌اند. طبیعی است آنها حدس‌های صحیحی بزنند. ولی به طور عموم باید در ژانر معمایی یک گام جلوتر از مخاطب باشید. اگر مخاطب با فیلمنامه همراه نشود، علاقه‌اش به داستان کم می‌شود.

نویسنده سریال «کارآگاه علوی» به مولفه‌های همراه شدن مخاطب با داستان اشاره کرد و گفت: باید به نحوی داستان را جلو برد، که هم مخاطب نتواند داستان را حدس بزند، هم اینکه خودش را عقب‌تر از کارآگاه نبیند؛ او باید تصور کند می‌تواند گام به گام جلو بیاید. در این صورت علاقه‌اش زیاد می‌شود. ممکن است مخاطب در انتهای فیلم حدس‌هایی هم بزند، که راضی‌کننده است؛ چون می‌گوید کلی اطلاعات به دست آورده‌ام که تمام آن صحیح است.

هدایت در پاسخ به این سوال که تمام پرونده‌های «کارآگاه علوی۳» با مضامین سیاسی هستند؟ گفت: خیر، عمدتاً سیاسی نیستند. اما ممکن است در حین بازنویسی تغییراتی از این حیث ایجاد شده باشد. من پرونده‌های مختلفی را پیاده کرده‌ام، که بخشی از آنها با اوضاع روز آن دوران ارتباط پیدا می‌کند.

وی در پاسخ به این پرسش که بر اساس دسترسی‌تان به منابع بایگانی شهربانی، نسبت وقوع جرم و جنایت آن دوران با اکنون به چه میزان بود؟ توضیح داد: جرم و جنایات آن دوران به مراتب کمتر از عصر مدرن است. این در حالی است که بیشتر پرونده‌های این دوره علنی نمی‌شود. با این حال، زمان بگذرد با مراجعه به بایگانی‌ها می‌توان وقوع چنین اتفاقاتی را دریافت. بیشتر وقایع جنایی معروف در دوران خودشان مطرح نشده و بعدها منتشر شده است.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.